Uitkijken naar de bergen

De zomervakantie valt met de deur in huis. De speelplaats naast het kantoor is (eindelijk) stil, collega’s nemen ‘afscheid’ voor een paar weken, de groep wordt kleiner en iedereen kijkt harstalig uit naar zijn of haar eigen verlof. Een paar dagen, een week of meer. Even weg van de dagelijkse sleur. Naar het buitenland, op citytrip, een festival of gewoon lekker niks thuis.

OLYMPUS DIGITAL CAMERA

Wij gaan dit jaar nog eens naar Oostenrijk. Wij, dat zijn de ouders, de zus en ik. ‘Vroeger’ hebben we dat een aantal jaar na elkaar gedaan. Een dikke week in de bergen: wandelen, fietsen, lekker eten en genieten van de natuur. Vorig jaar stelde de ouders voor om dat nog eens te doen, met onder ons 4 samen op vakantie. Best spannend wel, voor de eerste keer in 10 jaar samen een week weg. Maar het was geweldig leuk, dus gaan we het dit jaar nog eens overdoen.

Dit jaar trekken we naar Ischgl. Ik ging al eens op Strava kijken waar er daar in de buurt van gelopen en gefiestst wordt en maakt zelf een paar voorlopige routes die ik zou willen doen. Tot op op de website van Ischgl zelf terecht kwam. Zoveel info:  lopen in de bergen,  boulderen in de buurt, 2 via-ferrata beklimmingen die er geweldig leuk uit zien. Ik krijg er alleen nog maar meer zin in 🙂 Nog 3 weken te gaan 🙂

 

Silver linings – 25/06/2017

Bloggen ja. En in het Nederlands zelfs. Voor alles een eerst keer zeker?

Bij Annelies en Leen las ik een paar weken geleden ongeveer hetzelfde soort bericht: even stil staan bij kleine dingen die je blij maken. Want als het wat moeilijker gaat is dat eens zo belangrijk. Laten we zeggen dat de afgelopen weken hier best wat ups en (meer dan genoeg) downs hadden, dus ik probeer ook eens zo’n post. Hier gaan we.

  • Juffrouw Annie. Vorig weekend hadden we het jaarlijks eetfestijn van het Roemenië comité en ik ging naar goede gewoonte helpen bij de afwas. Dit jaar kwam Juffrouw Annie ook mee afwassen en opruimen achteraf. Ondertussen meer dan 20 jaar geleden was Juffrouw Annie mijn leerkracht in het eerste leerjaar. “Zeg maar gewoon Annie hoor” zei ze. Nee, dat klopte precies niet 🙂
  • Scherven, of het gebrek er aan. Ik liep vorige week de glazen kan, die ik bijna dagelijks gebruik om koffie te zetten, vallen. Vroeg, warm, slecht geslapen, bam, de grond op. Ik sprong weg uit reflex maar nee, niet nodig. Niks aan te zijn. Dat ding lijkt wel onverwoestbaar.
  • Concerten en nieuwe muziek. Ik ben zot van muziek, van nieuwe muziek ontdekken en naar optredens gaan. Dat laatste doe ik maar zelden, maar het najaar van 2017 beloofd een topper te worden 🙂  Zo zijn er al kaartjes voor:
    – The National (Bozar, oktober)
    – Cigarettes After Sex (AB, november)
    – Julien Baker (Botaniq, november)
    – Yevgueni (Het Depot, december)
    – London Grammar (Lotto Arena, december)Lang leve vrienden die je nieuwe muziek leren kennen en die je dan ook nog overtuigen om ze live te gaan kijken 😊
  • Nieuwe uitdaging: de dodentocht. Op mij andere blog was het al te lezen: ik ben niks waard als ik geen doel heb om voor te trainen. Dus gaan we van trails en heuvels in Schotland naar plat en betton in België. Zot zijn doet geen zeer. Hoewel… 🙂

Postcast: In the Dark

Investigative journalism in podcast form was started off mostly by Serial, which most people have heard of (or have actually heard) by now.

In that same vein there is a new show out: In the Dark, by APM Reports. 9 Episodes about the disappearance of Jacob Wetterling, the case that shaped how the US deals with sexual crimes. Interesting, horrifying and shocking. Find it on iTunes, Overcast or Stitcher.

Where to invade next – Michael Moore

Docville, the yearly documentary film festival in Leuven, is coming up next month and the film closing the festival will be “Where to invade next” by American filmmaker Michael Moore. While I was in Rotterdam for a couple of days of downtime last week, I saw they already had the film in the theater and decided to go to the late showing of it at Cinerama.

wheretoinvade

The film starts out a bit too tacky for my taste, with Moore’s “official” mission to “invade” these other countries. But once that’s out of the way, what follows is are a bunch of sincere stories from Italy, France, Norway, etc. Each perfectly contrasted against their counterpart in the United States, eg: payed holidays, food in public schools, the prison system, free education, … the list goes on. Moore takes the ideas from these places back to America, ideas that we consider basic rights and welfare.

The premise of the movie is quiet predictable but that doesn’t take away from it. The best part of the movie for me was the focus on education, on kids and on humanity. The film closes by asking the question “Knowing all this, would you want to move, live and work in the United States” – And the answer spells out loud and clear: “No”.

Knee update – Are we out of the woods yet?

So how is my knee doing?

After resting for 2 weeks, I had a badminton match in the upcoming weekend (on Sunday). On Saturday morning I strapped on my running shoes and headed out for a short test run. I took 2 laps around the block and things felt fine. I also added some interval sprints at the end, since that’s what sparked up the pain in the first place. Things felt ok but I was still a bit apprehensive about getting too excited and giving myself the all-clear.

We played our badminton match on Sunday evening and the plan going into was that I’d test my knee in the 2 doubles I was playing and see if I could do my single. 3 hours later, all was good but I still was not very convinced. The matched were not up to our usually level of play and intensity, so who knew what would really happen when push came to shove.

A week later, we faced a much stronger opponent and let’s just say they pushed and we shoved back. 3,5 hours later, absolutly gased from having played some amazing machtes: zero troubles with the knee. All clear.

So, time go get my game face on and kick training back into gear.